Joanna Sokołowska-Gwizdka

Gdy wylądowałam w Toronto na lotnisku Pearson po wielogodzinnej podróży, w moje imieniny, 24 maja 2001 roku, z niepewnością myślałam, co mnie tu czeka. Zaczynał się nowy rozdział w moim życiu. Jaki, to się dopiero miało okazać. Na razie były tylko labirynty korytarzy, ruchome schody, windy i wielkie szyby, w których widziałam swoje odbicie.

***

Autor Joanna SokolowskaMiłość do tego co piękne, do historii, do teatru i do polskiego słowa miałam w sobie od dziecka. Już wtedy wydawało mi się, że nie mogę sobie poradzić z pewnymi pytaniami dotyczącymi polskiej kultury bez pomocy specjalistów. Biblioteka szkolna i osiedlowa nie wystarczała, ciekawiły mnie coraz to nowe obszary. Na mojej drodze stawały nieprzewidziane przypadki i różne osoby, XIX wieczne pisma, z artykułami naprowadzającymi mnie na ślad nieznanych mi historii i zdarzeń, wieloletnia korespondencja z kochaną i cierpliwą panią kustosz Powozowni Zamkowej w Łańcucie, Teresą Żurawską. Coraz to nowe lektury, podróże i rozmowy z takimi osobami jak Maria Kuncewiczowa, w jej kazimierskim domu Pod Wiewiórką, przy serniku i lampce wina, budowały moją wyobraźnię, rozbudzały pasję. Skończyłam polonistykę. Za ciekawą pracę magisterską i detektywistyczną żyłkę odkrywcy skarbów polskiej kultury, dostałam pracę na Uczelni. Miałam szczęście i nieszczęście mieć trzech szefów – wybitne, choć bardzo różne osobowości świata nauki (Jerzy Starnawski, Jan Ślaski, Jan Okoń). Praca na Uniwersytecie była niezmiernie ciekawa, ale ograniczała moje kontakty z ludźmi. Dlatego równolegle zajmował mnie drugi zawód – dziennikarstwo. Wyjeżdżałam na festiwale muzyczne, pisałam recenzje, przeprowadzałam wywiady. Raz do roku przez dziesięć dni mieszkałam w Łańcucie, gdzie eleganckie grono pań i panów zasiadało co wieczór w Sali Balowej, by rozkoszować się pięknem muzyki. W ciepłym, majowym powietrzu, unosiła się niezapomniana atmosfera oczekiwania, podczas przerwy można było wymienić się poglądami z najwybitniejszymi polskimi muzykologami i krytykami. Gdy schodziłam do Gabinetu Ordynata na konferencję prasową w z Juliette Greco czy Gilbertem Becaud, czułam atmosferę wielkiego świata muzyki. Potem zaczęłam wyjeżdżać do Francji, zostałam przedstawicielem Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Nohant, pisałam korespondencje do „Rzeczpospolitej”, zajmowałam się promocją Festiwalu w Polsce. Zarówno świat nauki, jak i świat dziennikarski były sobie nawzajem niezbędne, uzupełniały się. Gdy byłam zmęczona siedzeniem w bibliotekach i archiwach, jechałam spotkać się z ludźmi. Jednak tam nie byłabym sobą, gdybym nie miała zaplecza, swojej uczelni i swojej pasji, do której za chwilę mogłam wrócić.

***

Jacek robił doktorat na Uniwersytecie w Toronto. Mieszkał w Kanadzie już kilkanaście lat. Wiedzieliśmy o sobie od dziecka. Mieszkaliśmy w tej samej dzielnicy, siostra jego matki uczyła mnie przez wiele lat gry na fortepianie. Z Jackiem spotkaliśmy się na nowo jako dorośli i podjęliśmy decyzję o wspólnej podróży przez życie.

***

Lądując na lotnisku Pearson, wiedziałam, że mój świat, jedyny w swoim rodzaju, który sobie urządzałam wiele lat, zostawiam za sobą bezpowrotnie. Nie, nie żałowałam, ale liczyłam się z tym, że w Kanadzie, w mało uniwersalnym zawodzie nie znajdę pracy. Dokonałam jednak wyboru między moim polskim życiem, z kochającą rodziną, na którą zawsze mogłam liczyć, przyjaciółmi, znajomymi miejscami, a emigracyjnym, nieznanym, zaoceanicznym światem Jacka. Zdawałam sobie sprawę, że kończy się jakiś etap, a ja zamykam za sobą drzwi na zawsze.

Joanna Sokołowska-Gwizdka, pisarka, dziennikarka, członek Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Po ukończeniu filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim pracowała naukowo i dydaktycznie w Katedrze Literatury Staropolskiej UŁ. Równolegle zajmowała się dziennikarstwem. Wielokrotnie uczestniczyła w Festiwalu Muzycznym w Łańcucie jako korespondent łódzkich „Odgłosów”. W połowie lat 90. została przedstawicielem medialnym oraz organizatorem promocji w Polsce Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego, odbywającego się w La Châtre-Nohant we Francji. Współpracowała także z Telewizją Łódź (program „Rozmaitości Literackie) oraz z „Głosem Polonii” – polskim radiem w Perth (Zachodnia Australia).

W 2001 roku wyjechała na stałe do Kanady. Podjęła pracę w „Gazecie” – największym dzienniku Polonii w Kanadzie. Przeprowadzała też wywiady z przedstawicielami świata kultury na antenie stacji telewizyjnej w Toronto „Polish Studio”. Od stycznia 2003 do czerwca 2008 roku była redaktorem prowadzącym „Listu Oceanicznego” – dodatku kulturalnego „Gazety”. W 2005 roku przeniosła się wraz z mężem (profesorem Rutgers University) do USA i zamieszkała w New Jersey, niedaleko Nowego Jorku. Współpracowała wtedy z „Przeglądem Polskim” – dodatkiem społeczno-kulturalnym „Nowego Dziennika”. Jest autorką polsko-angielskiej książki „Co otrzymałam od Boga i ludzi. Opowieść o Helenie Modrzejewskiej”, wydanej w 2009 roku. Od tej pory przybliża postać wielkiej aktorki, w wielu miejscach USA i Kanady. Jest także współautorką sztuki teatralnej o Fryderyku Chopinie „Dobry wieczór Monsieur Chopin”, wystawionej przez Salon Poezji, Muzyki i Teatru z Toronto, przetłumaczonej na trzy języki (angielski, francuski, portugalski).

Obecne mieszka i działa w Austin w Teksasie.

Prelekcje:

Helena Modrzejewska i Jej artystyczna spuscizna w Ameryce.

  • Polish Cultural Foundation, Clark, NJ, 2009.
  • Polish Heritage Society, Filadelfia, 2009.
  • Nowy Dziennik, Nowy Jork, 2009.
  • Konsulat Rzeczpospolitej Polskiej, Toronto, Canada, 2009.
  • Ambasada Rzeczpospolitej Polskiej, Waszyngton, 2009.
  • Greenpoint Library, Nowy Jork, 2010.
  • Polish Cultural Council, Pittsburgh, 2010.
  • Zrzeszenie Literatów Polskich, Chicago (trzy spotkania: w Jezuickim Osrodku Milenijnym, w Kawiarnii Literackiej „Cafe Praque” i w Szkole Polskiej), 2011.
  • Druch Studio Gallery, Trenton NJ, 2011.
  • Polski Uniwersytet Ludowy, Filadelfia, 2012.
  • American Council for Polish Culture, Boston, 2012.
  • Instytut Piłsudskiego, Nowy Jork, 2012.
  • Austin Polish Society, Austin TX, 31 stycznia 2015 r.
  • Naperville-Chicago, 18 kwietnia 2015 r.

Wyróżnienia

Dyplom nadany przez Polski Uniwersytet Ludowy w Filadelfii za zasługi dla krzewienia kultury polskiej w USA, 2012.

12734215_10207591573859692_6729550404898150038_n

Linki:

www.modjeskabook.com

https://www.facebook.com/pages/Helena-Modjeska-Book/175223839184853 

Zapraszamy do lektury artykułów

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.