Film fabularny "Generał Nil" o gen. Emilu Fieldorfie "Nilu" - dowódcy Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej, który po wojnie został stracony w Polsce przez komunistów - trafi 17 kwietnia do polskich kin. Reżyserem obrazu jest Ryszard Bugajski.
W postać generała Fieldorfa wcielił się Olgierd Łukaszewicz. W filmie zagrali też m.in. Alicja Jachiewicz, Magdalena Emilianowicz, Anna Cieślak i Zbigniew Stryj. Scenariusz napisał Ryszard Bugajski, wspólnie z Krzysztofem Łukaszewiczem.
Bugajski ma w reżyserskim dorobku m.in. głośny dramat "Przesłuchanie" oraz spektakl telewizyjny "Śmierć rotmistrza Pileckiego" (2006) o Witoldzie Pileckim, bohaterskim żołnierzu AK, który tak jak Emil Fieldorf został po wojnie stracony przez komunistów. "Generał Nil" to opowieść o człowieku, który bardzo zasłużył się dla Polski, który kochał swój kraj i powinien mieć w nim pomnik, a tymczasem w tej samej Polsce został stracony - powiedział Bugajski na czwartkowej konferencji prasowej w Warszawie.
August Emil Fieldorf urodził się 20 marca 1895 r. w Krakowie. W latach 1914-1917 służył w Legionach Polskich, a następnie w Polskiej Organizacji Wojskowej. Od listopada 1918 r. był żołnierzem Wojska Polskiego, w latach 1919-1920 uczestniczył w kampanii wileńskiej.
Po wojnie pozostał w służbie czynnej. Po klęsce kampanii wrześniowej przez Węgry przedostał się do Francji, gdzie ukończył kursy sztabowe i został awansowany na pułkownika. We wrześniu 1940 r. jako emisariusz został przerzucony do kraju.
Na krótko przed upadkiem Powstania Warszawskiego, rozkazem Naczelnego Wodza Kazimierza Sosnkowskiego, awansował na generała brygady i objął stanowisko Naczelnego Komendanta organizacji NIE, kadrowego odłamu Armii Krajowej, przygotowanego do działań w warunkach sowieckiej okupacji.
7 marca 1945 r. został aresztowany przez NKWD w Milanówku pod fałszywym nazwiskiem Walenty Gdanicki i nierozpoznany - zesłany do obozu pracy na Uralu. Po odbyciu kary, w październiku 1947 r. wrócił do Polski i osiedlił się pod fałszywym nazwiskiem w Białej Podlaskiej. Przebywał następnie w Warszawie i Krakowie, a w końcu osiadł w Łodzi. W odpowiedzi na ogłoszoną w 1947 r. amnestię, ujawnił się w lutym 1948 r.
10 listopada 1950 r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) w Łodzi. Przewieziono go do Warszawy i osadzono w areszcie śledczym MBP przy ul. Koszykowej. Osadzono go następnie w więzieniu przy ul. Rakowieckiej. Pomimo tortur, Fieldorf odmówił współpracy z Urzędem Bezpieczeństwa. Sąd skazał gen. Fieldorfa na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano.
Uwagi i komentarze na temat tego tekstu prosimy
kierowac pod adres
listy@gazetagazeta.com
Zastrzegamy sobie prawo do publikacji nadeslanych listów, a takze
do ich skracania.
