Działalność wywiadu i kontrwywiadu Armii Krajowej podczas II wojny światowej można poznać dzięki publikacji IPN "Wywiad i kontrwywiad AK".
"Pomysł napisania tej publikacji pojawił się kilka lat temu, w okresie debaty o archiwach IPN. Naszym zamiarem podczas jej tworzenia było przedstawienie wybranych aspektów działalności wywiadowczej Armii Krajowej, a przy okazji ukazanie, że archiwa IPN to nie tylko teczki esbeckie" - mówi redaktor publikacji Władysław Bułhak.
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Janusz Kurtyka podkreślił, że temat wywiadu i kontrwywiadu AK jest istotny nie tylko z punktu widzenia naukowego i społecznego, ale także dla tradycji państwowej. "To ważny element tradycji również dla dzisiejszych służb specjalnych" - zaznaczył Kurtyka. Publikację "Wywiad i kontrwywiad AK" rozpoczyna tekst dotyczący tajnego raportu szefa wywiadu i kontrwywiadu ppłk. Mariana Drobika ps. Dzięcioł z 1943 roku, zawierającego analizę przewidywanego przebiegu wydarzeń na froncie wschodnim. Umieszczono w niej także studium o służbach informacyjnych Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej, a także opracowania dotyczące kontrwywiadu Służby Zwycięstwu Polski-Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej na Pomorzu, Biura Wojskowego Spraw Wewnętrznych AK i jego Brygad Wywiadowczych, wywiadu i kontrwywiadu w Powstaniu Warszawskim oraz kontrwywiadu Podziemnej Warszawy. Do największych sukcesów wywiadu AK podczas wojny zalicza się rozpoznanie przygotowań niemieckich do ataku na ZSRS, zdobycie i przekazanie aliantom informacji o niemieckich pracach nad bronią "V", zdobycie i przekazanie jej części do Wielkiej Brytanii oraz rozpoznanie niemieckich ośrodków produkcji benzyny syntetycznej.
Uwagi i komentarze na temat tego tekstu prosimy
kierowac pod adres
listy@gazetagazeta.com
Zastrzegamy sobie prawo do publikacji nadeslanych listów, a takze
do ich skracania.
