Uroczyste obchody Święta Niepodległości

0

Odzyskanie przez Polskę niepodległosci było procesem wieloletnim i stopniowym, dlatego trudno przypisać jeden dzień w 1918 roku, w którym kraj stał się wolny. Do 1936 roku święto obchodzono 7 listopada – na pamiatkę utworzenia Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej. Dopiero w 1937 roku przesunięto obchody na 11 listopada – tego dnia w 1918 roku Józef Pilsudski został Naczelnym Dowódcą Wojsk Polskich. Tak więc przed drugą wojną światową święto 11 listopada obchodzone było tylko dwa razy. Przez cały okres powojenny, aż do 1989 roku, obchody Święta Niepodległości były z kolei zakazane, a nieraz również brutalnie tłumione przez oddziały ZOMO. Zamiast niego ustanowione zostało Narodowe Święto Odrodzenia Polski, obchodzone 22 lipca – w dzień podpisania manifestu PKWN – tymczasowego organu władzy powołanego pod kontrolą Stalina w 1944 roku. Dopiero w 1989 roku Sejm RP przywrócił święto 11 listopada i ustanowił je dniem wolnym od pracy.

To we współczesnej Polsce jedno z najważniejszych świąt państwowych i patriotycznych. I trudno się dziwić – o odzyskanie suwerenności Polacy walczyli łącznie 123 lata (od roku 1795, kiedy miał miejsce III rozbiór). Następnie, po okresie międzywojennym przyszło nam czekać kolejnych 50 lat (1939-1989). Uroczyste obchody 99. Rocznicy Niepodległosci Polski i Wojska Polskiego obchodzono w Ottawie.

W Ottawie Rocznicę Niepodległosci Polski świętowano w budynku Sir Johna A. Macdonalda.

This slideshow requires JavaScript.

Na zaproszenie Jego Ekscelencji Ambasadora RP w Kanadzie Andrzeja Kurnickiego z małżonką Agatą Wrzoł-Kurnicką oraz przewodniczącego Kanadyjsko-Polskiej Parlamentarnej Grupy Przyjaciół Petera Fonseci – posła do Parlamentu, licznie przybył korpus dyplomatyczny, ministrowie rządu kanadyjskiego, weterani, posłowie do parlamentu federalnego, przedstawiciele Polonii oraz przyjaciele Polski. Uroczystość zapoczątkowało odśpiewanie hymnów Kanady i Polski.

W scenografii biało-czerwonych róż oficjalne przemówienie wygłosił Ambasador RP Andrzej Kurnicki, który przypomniał zgromadzonym o szczególnym znaczeniu Święta Niepodległości dla obu krajów oraz odczytał list premiera Kanady Justina Trudeau, skierowanego do Polonii jako przesłanie potwierdzające, że jest to również święto Kanadyjczyków.

My Polacy, chcielibyśmy podziękować Kanadyjczykom, Kanadzie, rządowi Kanady za to, ile zrobili jeżeli chodzi o wsparcie dla aspiracji Polski Niepodległościowej, w roku 1918, w 1920, w 1943 i 1944 kiedy razem z Kanadyjczykami braliśmy udział w wyjątkowo krwawej wojnie światowej. To wielki i szczególny dzień dla nas wszystkich Polaków, i tych w starej Ojczyźnie i tych, którzy o tę wolność na różnych frontach walczyli, a losy rzuciły ich do gościnnej Kanady.

W czasie wojny walczyliśmy często ramię w ramię z żołnierzami Kanady, o wspólną sprawę. W miasteczku Niagara-on-the- Lake podczas I wojny światowej funkcjonowal Tadeusz Kościuszko Camp – ośrodek szkoleniowy dla polskich ochotników do Armii Polskiej, organizowanej przez państwa Ententy, która później była znana jako Armia Błękitna pod dowództwem generała Hallera. W ośrodku przeszkolono ogółem 23 tysiące żołnierzy. Zaciągali się nawet potomkowie przybyłych do Ameryki Polaków. Niektórym nigdy wcześniej nie dane było poznać kraju ojców – ani niepodległego, ani pod zaborami. Dzięki dyplomacji Ignacego Jana Paderewskiego, prezydent Woodrow Wilson podpisał dekret, zezwalający Polakom z USA formować swoją armię. Ponieważ jednak ówczesne przepisy wewnętrzne nie pozwalały na ich szkolenie na ziemi amerykańskiej (Stany pozostawały w stanie wojny), z pomocą przyszło Dominium Kanady, oddając do dyspozycji tereny nieopodal Niagara-on-the-Lake.

W zimie 1918 roku w obozie wybuchła epidemia grypy hiszpanki, zabierając życie 41 rekrutów, z których 26 za zgodą władz zostało pochowanych na parceli, jaką wydzielił proboszcz lokalnej parafii. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, Polska otrzymała od Kanady deklarację uznania cmentarza za część ziem polskich.

Polska dopominała się również o swoją niepodległość nie tylko na polach bitew, ale także na salonach dyplomatycznych. Trzeba wymienić szczególnie Ignacego Jana Paderewskiego.

Granice Polski były wykuwane nie tylko karabinem, ale również przy stołach konferencyjnych.

Listopad 1918 roku to jeden z podstawowych problemów najnowszych dziejów Polski. Bez jego zrozumienia niemożliwe są studia i dogłębne poznanie dalszych losów Rzeczypospolitej. Historia zawsze odgrywała znaczną rolę w kulturze Polaków, wpływała na ich sposób myślenia i kształtowała skalę wartości.

Po przemówieniu Ambasadora RP, nastąpiła uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych, nadanych decyzją Prezydenta RP. Odznaczenia otrzymali: Ted Opitz – Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP, Ted Lojko- Srebrny Krzyż Zasługi, Helena Kusiak – Krzyż Zesłańców Sybiru, Generał Broni D. Michael Day – odznaczony przez Ministra Obrony Narodowej brązowym medalem Polskich Sił Zbrojnych.

Po części oficjalnej wysłuchano polskich pieśni w wykonaniu sopranistki Ani Hejnar: “Polska Młodzież”, “Ostatni Mazur” i “Biała Chorągiewka” przy akompaniamencie Judith Ginsburg. W dalszej części artystycznej przy fortepianie zasiadł Paweł Kowalski. W jego wykonaniu usłyszeliśmy: przepiękny Nokturn B-dur, Op.16 no.4 Ignacego Jana Paderewskiego oraz utwory Fryderyka Chopina: Scherzo B-moll Op. 31, Mazurek B-dur, Op. 7 No.1, Mazurek C-moll, Op. 63 No.3, Preludium F-moll, Op. 28 No.8, Walc D-dur, Op. 64, Minute Waltz, Study in C-moll, Op. 10 no.12, Polonez Rewolucyjny i Wielki Polonez A -dur Major Op.53, oraz utwór Krzysztofa Komedy.

Paweł Kowalski to zupełnie wyjątkowy artysta, o którym tak powiedzieli: Witold Lutosławski: “w Pawle Kowalskim znalazłem świetnego wykonawcę mego Koncertu. Jest on wybitnie utalentowanym pianistą i wysoce inteligentnym muzykiem…”, Andrzej Panufnik: “Panu Pawłowi Kowalskiemu z wdzięcznością za piękne i tak bardzo “moje” wykonanie tego Koncertu…”, Wojciech Kilar: “Jestem pod silnym wrażeniem jego gry, która charakteryzuje się wielką muzykalnością, wrażliwością i doskonałością techniczną”.

Paweł Kowalski – pianista, wykonujący ponad czterdzieści utworów na fortepian i orkiestrę od Bacha i Mozarta do muzyki współczesnej, recitale, muzykę kameralną, filmową oraz jazz. Studiował w Warszawie, Kolonii oraz Vancouver dzięki stypendium Witolda Lutosławskiego. Występował z koncertami na czterech kontynentach. Koncertował pod dyrekcją Yehudiego Menuhina. Jako pierwszy po Krystianie Zimermanie wykonał Koncert fortepianowy Witolda Lutosławskiego pod dyrekcją kompozytora. Był jurorem sześciu Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych, dokonał licznych nagrań dla radia i telewizji w wielu krajach Europy. Nagrał płyty z utworami Chopina, Beethovena, Brahmsa, Zarębskiego i Panufnika. Polscy kompozytorzy znajdujący się w repertuarze Pawła Kowalskiego to: Chopin, Lutosławski, Szymanowski, Paderewski, Górecki, Kilar, Szpilman i Szostakowicz.

Również w Montrealu, w Oscar Peterson Concert Hall na Uniwersytecie Concordia, świętowano 99. Rocznicę Niepodległości Polski.

Odbył się uroczysty koncert poświęcony 99. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.

Uroczystość uświetnił swoim przybyciem Jego Ekscelencja Ambasador RP w Kanadzie Andrzej Kurnicki z małżonką Agatą Wrzoł- Kurnicką.

Przy fortepianie zasiadła wybitna pianistka Justyna Gabzdyl, a towarzyszyła jej “Orkiestra 21” pod dyrekcją Paolo Bellomia.

W jej wykonaniu usłyszeliśmy Koncert na fortepian i orkiestrę w kompozycji Grażyny Bacewicz.

Justyna Gabzdyl, urodzona w Polsce, obecnie mieszkająca w Kanadzie jest absolwentką Liceum Muzycznego im. Karola Szymanowskiego oraz Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Po uzyskaniu dyplomu, kontynuowała naukę w Ecole Normale de Musique Alfred Cortot w Paryżu. W dalszym ciągu doskonaliła swoje umiejętności i uzyskała tytuł doktora na Universite de Montreal.

Artystka wielokrotnie brała udział w obchodach rocznicowych m.in. “Chopin 2010”, wykonując Fantazje na tematy polskie, Andante Spianato i wielki Polonez Es- dur oraz “Lutoslawski 100”, wykonujac Koncert na fortepian i orkiestre kompozytora.

W tym roku zostanie wydana debiutancka płyta Justyny Gabzdyl dla wytwórni DUX z muzyką K. Szymanowskiego i F. Chopina

W ramach programu koncertu “Kobiety kompozytorki” usłyszeliśmy utwory Grażyny Bacewicz, Agaty Zubel i Marty Ptaszyńskiej. Na flecie grała Amelie Brodeur, a na harfie Guylaine Edmond z towarzyszącą im “Orkiestrą 21”, którą dyrygował Paolo Bellomia.

Po wysłuchaniu tej przepięknej muzyki, pojawiła się nutka refleksji związana z 99. Rocznicą Niepodległości Polski – dzięki tym, którzy walczyli niegdyś, Polska może teraz stać w jednym szeregu z krajami demokratycznymi, jako obrońca demokracji, praw człowieka i rządów prawa. Niech żyje Polska!

Poleć:

O Autorze:

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.